Swieta, swieta i po swietach…Bylo mile, leniwie, smacznie, zdrowo i milosnie. Mam nadzieje, ze wszyscy dobrze sie bawiliscie. Jeszcze raz chcialabym zlozyc Wszystkim wszystkiego naj i mam nadzieje, ze kiedys w koncu bedziemy mogli spotkac sie przy swiatecznym stole.
Dzisiaj probowalam sobie przypomniec jak to jest z noworodkiem. No i niestety sobie przypomnialam - jest ciezko. Nie panikuje, wiem, ze nie ja pierwsza i nie ostatnia i ze, mimo wszystko warto.
Myslalam dzisiaj duzo o kobietach w czasach kiedy pralka, lodowka i odkurzacz to byly rzeczy albo jeszcze nie istniejace, albo rownie nie dostepne jak dla mnie jedna ze sztucznych wysepek Dubaju.
Moja babcia, ktora srednio mnie lubila, teraz jest ciut lepiej, ale teraz juz mi nie zalezy, jest jedna z tych wlasnie kobiet. Czworo dzieci - rok po roku, maz pijak (chociaz jak mowila Babcia spokojny i po nocach nie lazil, a pil wtedy kazdy) i ona taka mloda - ostatnie dziecko urodzila w wieku 24 lat. Nigdy nie slyszlalam, ze mowila jak bylo jej ciezko. A ciezko byc musialo. Dom bez bierzacej wody, palenie w piecach, brak pieniedzy i pomocy ze strony meza. Jak ona to robila??? Gdyby mnie teraz ktos zostawil z trojka maluchow plus ciaza plus te wszystkie wygody to bym oszalala. Faktem jest, ze one chowaly dzieci inaczej, nie mialy wyjscia. Dziecko sie zostawilalo w lozeczku, te co juz raczkowalo czy tez chodzilo na podlodze w pokoju i sie szlo po wode, prac, przyniesc opal, rozpalic w piecach itd. Koszmar. Odkad jestem mama patrze na moja Babcie z podziwem. Skad u nich taka sila?… Inna z kobiet w mojej rodzinie, wywieziona na Sybir z dwoma malutkimi synkami zostawiala ich samych na 12 godzin dziennie i szla do pracy - przymusowej. Opowiadala kiedys, ze zawsze jak wracala to modlila sie, zeby jeszcze zyli - starszy mial wtedy 4 lata, mlodszy 6 miesiecy… Wciaz sie mowi o naszych Bohaterach wojennych, Powstancach itd., ze oni szli, ze odwazni, ze tacy nieustraszni. A dla mnie to nie ustraszone byly te Kobiety ktore zostawaly i radzily sobie. Tym pierwszym wolno bylo ginac w chwale za Ojczyzne, tym drugim trzeba bylo umiec przezyc dla Nich, dla tej Ojczyzny i dla dzieci, zwlaszcza dla dzieci.
W kazdej rodzinie sa takie Kobiety. Supermen to przy nich lizus jakis.
Kochane moje - mamy ich geny, tez jestesmy silne i madre i niech zyje technika, technologia i postep spoleczny, abysmy nie musialy sie przekonywac jak twarde potrafimy byc i jak duzo zniesc. Amen
p.s. Tak mnie wzielo jakos.
Nie lubie byc w ciazy.
Ciesze sie na mysl o dziecku i ze rodzinka nam sie powiekszy, ale ciazy nie znosze. Nie wiem dlaczego i czy to normalne czy tez nie, czuje tak i tyle. Od ponad tygodnia jestem typowa housewife, bo moje plecy odmowily mi posluszenstwa i to sprawia, ze nie lubie ciazy jeszcze bardziej. Glaskam brzusio i gadam do niego, bo wiem, ze tam moje Niunio male siedzi i jeszcze tylko kilka tygodni i bedzie po, uffff.
Tak w zasadzie to bycie housewife ma tez swoje pozytywy - w koncu zakupilam lozko do sypialni, kwiatki i swiece. Teraz wyglada to w koncu jak sypialnia ludzi doroslych i zaczynam ja naprawde lubic. Uwielbiam stroic dom, kupowac do niego bzdurki, bzdureczki i nie moge sie doczekac, kiedy bede miala taki swoj wlasny a nie wynajety…
W poniedzialek przyjezdza Ela :-)
Oh wracajac do tego, ze siedze w domciu - mam znowu czas na czytanie i chodzenie pozno spac. Wiem, ze za trzy miesiace bede sobie w brode pluc, ze teraz sie nie wyspalam na zapas, no ale coz - nic na sile. Hormony mi buzuja i czasem chyba bywam nieznosna, ale to moj przwilej z okazji ciazy i nie zamierzam z niego rezygnowac. Moi chlopcy i mamcia znosza to roznie, ale juz blizej niz dalej - wytrzymaja.
Z moim czytaniem jest jeden problem, mianowicie naleze do ludzi ktorzy siadaja i ksiazke czytaja - na raz. Dlatego nie moge czytac w metrze czy tez pol godzinki przed snem. Musze ksiazke przeczytac cala i to jak najszybciej. Jesli odloze na dluzej niz dwa dni, to juz nigdy do niej nie wracam. Dlatego na czytanie musze miec czas. Duzo czasu. Wlasnie skonczylam DOM NAD ROZLEWISKIEM - urocze, latwe, madre i dosc dlugie czytadlo. Cos w stylu NAD NIEMNEM, ktore kocham miloscia slepa. Tesnie za wieloma osobami w moim zyciu, ale ciesze sie, ze Was mam i ze, mam za kim tesknic.
Chyba juz czas isc spac. Buziak
STANISŁAW - słowiańskie imię męskie oznaczające: 1. tego, który ma stać się sławnym (słowiańskie stano - stać, stawać się); 2. tego, który jest sławny z racji posiadanego namiotu (słowiańskie stan - mieszkanie); 3. tego, który jest sławą swego stanu (bo i to znaczy słowiańskie stan), klasy społecznej.
Forma żeńska STANISŁAWA
Zdrobnienia Stach, Staszek, Stasiek, Stasinek
Inne języki łac., niem. Stanislaus, fr. Stanislas, ang. Stanislas, Stanislaus, Stanley, wł. Stanislao, węg. Szaniszló.
Nazwiska Stach, Stachacz, Stachecki, Stacherski, Stachiewicz, Stachnik, Stachnowski, Stachoń, Stachosz, Stachowiak, Stachowicz, Stachowski, Stachura, Stachurski, Stanak, Stanek, Staneczek, Staniak, Stanicki
Przysłowia Gdzie Stach, taim i Wach (tj. Wawrzyniec). Stach miny nie stroi, jak się pana boi. Na Stanisława Kostkę (13.XI.) ujrzysz śniegu drobnostkę, a na Ofiarowanie przydadząć się i sanie. Na świętego Stanisława (8.V.) rośnie koniom trawa. Na świętego Stanisława żytko kieby ława.
Mowi sie, ze jak sie rodza sami chlopcy to znaczy, ze bedzie wojna - Boze uchowaj. Faktem jest, ze mialam wielka nadzieje na dziewuszke, ale natura zadecydowala inaczej. No coz, bedzie chlopczyk - tez cudnie :-)
Nasza kolezanka z liceum walczy od lat ze smiertelna choroba. Przez jakis czas choroba byla pod kontrola, niestety okazalo sie, ze ma przezuty. Myslac o niej mam wrazenie, ze wszystkie moje problemy, rzeczy ktorymi sie martwie sa takie bez znaczenia. Mam do Was prosbe, pomodlcie sie do Waszego Boga - ja wiem, ze kazdy z nas umrze, ze to czesc zycia…ale prosze, jeszcze nie teraz.
Na Wisteria Lane pada deszcz. Z racji mojej energii a wlascie calkowitego jej braku, siedze w lozku i ogladam wszystkie nowosci na www.costam i nudze sie. Nudze sie nie z powodu braku zajec, bron Boze, a raczej z powodu jakichkolwiek checi na robienie czegokolwiek. Mam ogromnego lenia i moje jedyne hobby, ktoremu bez reszty sie oddaje to spanie. Nie jest to wszakze takie latwe, bo wzbudza niechec wsrod moich chlopcow - maly otwarcie krzyczy - mama, nie zamknij oko - a duzy udaje, ze mu nie wadzi, ze spie caly dzien ale robi sie coraz bardziej milczacy. Widocznie im mnie brakuje, mimo iz jestem non stop w domu i moga mnie sobie ogladac do woli - byleby nie probowali mnie budzic. Ciaza to okropny okres - nie mdli mnie, nie mam dziwnych zachcianek i porannych nudnosci, ale i tak nie lubie byc w ciazy. Czekam na nagrode - na male rozowe cialko do przytulenia po dlugich 9 ciu miesiacach, ale miesiace te najchetniej bym przespala.
Jedna z bliskich mi osob niedawno odeszla od meza. Rodzina jest w szoku - przeciez nie pil, nie wloczyl sie, dobrze a nawet bardzo dobrze zarabial. O co jej chodzi - miala wszystko - nie ma dowodu na to by ja zdradzal itd… Ona ma jeden podstawowy argument - juz go nie kocha. I nie chodzi tu o to, ze kocha juz kogos innego, po prostu nie kocha juz jego. Do nikogo to nie przemawia, kazdy szuka drugiego dna, czegos namacalnego - jakiegos bil ja, przepijal pieniadze i molestowal dzieci - nikt nie rozumie, ze mozna odejsc od domu, samochodu, pieniedzy i ojca dzieci - bo juz sie go nie kocha a jest sie zbyt mlodym by tkwic przez nastepne 50 lat gdzies, gdzie juz sie nie chce byc. Dlaczego przestalismy wiazac malzenstwo z miloscia? Dlaczego tak naturalnie wszyscy rozumieja - zostal dla dzieci, poswiecila sie bo ma z nim spokuj finansowy, maja wspolne mieszkanie, psa, samochod itd??? Dlaczego potepia sie szczerosc - nie kocham juz tej osoby - to koniec naszej drogi. Ja trzymam kciuki za moja Kasie i zycze jej duzo szczescia, byc moze za rogiem nie czeka na nia ksiaze z bajki - ale teraz chociaz jest szansa ze jeszcze sie zakocha. Wybarala milosc - jesli boli, to co.
Odejsc jak sie ma tylko 33 lata i zycie dopiero co pokazuje nam swoje obfitosci??? Odejsc tak nagle, zostawic slonce i wiatr, smiech ludzi i placz. Odejsc kiedy mozna kochac, szalec, marzyc i snic. Odejsc kiedy wkolo tak pieknie…Byloby mi bardzo trudno teraz odejsc. Chyle czolo przed odwaga i wiara…